Sıfırdan başlamak: ilk 14 gün nasıl kurulur
Bu yazı, kayıt görüşmelerinde en çok fısıltıyla sorulan soru için yazıldı: *"Ben gerçekten hiç bilmiyorum. Benim gitmem saçmalık mı olur?"*
Cevap: hayır. Hatta sıfırdan başlayan biri için birebir ders (one-on-one) ağırlıklı bir yapı, muhtemelen var olan en verimli formattır. Ama gitmeden önce beş korkuyu masaya yatırmak, ilk haftanın moralini kurtarır.
Beş korku ve gerçek karşılıkları
Korku 1: "Seviye testinde rezil olacağım."
Testin işlevi eleme değil, ölçü almadır. Cevap veremediğiniz sorular da bilgidir; öğretmen tam olarak nereden başlayacağını oradan öğrenir. Sürecin tamamını seviye testi yazımızda anlattık.
Korku 2: "Öğretmen benimle nasıl iletişim kuracak? Türkçe bilmiyor ki."
Bilmiyor ve buna gerek de yok. Sıfır seviyeyle çalışmak, bu okullarda öğretmenlerin en çok deneyim sahibi olduğu alanlardan biridir: görsel, jest, nesne, basit tekrar. İlk gün beklediğinizden çok daha fazlasını anlarsınız.
Korku 3: "Kampüste herkes akıcı konuşuyordur, aralarında kaybolurum."
Kampüsler her seviyeden öğrenciyle doludur ve kimse kimsenin seviyesini bilmez. Üstelik hepsi yabancı dil konuşuyordur — yani herkesin ağzında kusurlu bir İngilizce vardır. Bu, sanılanın aksine rahatlatıcıdır.
Korku 4: "Yaşım geçti."
Yetişkinlerin çocuklara göre bir avantajı vardır: sistemi anlarlar, bir kuralı bir kez öğrenip her yere uygularlar. Dezavantajları utanmaktır — ve o da birebir masada büyük ölçüde erir. Olgun öğrenci için tempo ayarlarını 50 yaş üstü rehberimizde ayrıca yazdık.
Korku 5: "İki haftada bir şey olmaz."
Akıcılık olmaz, doğru. Ama sonraki bölüm, iki haftada gerçekte ne olduğunu gösteriyor.
Gün gün ilk hafta
1. gün — Varış ve ölçü. Yolculuk uzundur ve genellikle aktarmalıdır; uçuş seçenekleri ile aktarma noktaları dönemsel olarak değişir, bilet almadan önce güncel tarifeyi kontrol edin. Kampüse vardığınızda ölçü alma süreci başlar. Bu gün için tek hedefiniz uyumaktır.
2. gün — İlk birebir ders. Beklentiyi baştan söyleyelim: konuşamayacaksınız ve bu normaldir. Öğretmen isimle, selamlaşmayla, sayılarla başlar. Günün sonunda kafanız uğuldar. Bu iyiye işarettir.
3. gün — Kalıp değil, blok. Sıfır seviyede kelime tek tek değil, kullanılabilir bloklar hâlinde öğretilir: "Bir tane … alabilir miyim?", "… nerede?", "Bunu anlamadım." Çünkü hedef gramer bilgisi değil, o akşam yemekhanede işe yarayacak cümledir.
4. gün — İlk gerçek kullanım. Yemekhanede ya da resepsiyonda öğrendiğiniz kalıbı kullanırsınız ve karşınızdaki anlar. Çoğu öğrencinin "işte oluyor" dediği an burasıdır; ders içi değil, ders dışı bir andır.
5. gün — Duvar. Yorgunluk birikir, ilerleme durmuş gibi hisseder. Kimse bunu broşüre yazmaz ama neredeyse herkes yaşar. Çözüm: o akşam ders çalışmamak.
6.–7. gün — Hafta sonu. Kampüs dışına çıkmak, öğrendiğiniz on beş kalıbı gerçek hayatta denemek demektir. Dışarıda bir kez işe yarayan kalıp, sınıfta on kez tekrarlanandan daha kalıcı olur.
İkinci hafta: yapı oturmaya başlar
İkinci hafta genellikle üç şeyin geldiği haftadır:
- Kulak açılması. Kelimeleri hâlâ anlamıyor olabilirsiniz ama konuşmanın nerede bittiğini, sorunun soru olduğunu ayırt etmeye başlarsınız. Bu, sanıldığından çok daha önemli bir eşiktir.
- İlk kendi cümleniz. Ezberlediğiniz bir kalıp değil, kendi kurduğunuz kusurlu ama anlaşılır bir cümle. Genellikle 9. ile 12. günler arasında olur.
- Utangaçlığın azalması. İki hafta boyunca aynı öğretmenin karşısında hata yapa yapa, hata yapmanın maliyeti düşer. Kursun asıl kazandırdığı şey çoğu zaman budur.
Buna karşılık ikinci hafta sonunda olmayacak şeyler: serbest sohbet, film anlama, telefonda iş konuşma. Bunları vaat eden hiçbir yere inanmayın.
Sıfır seviyedekiler için pratik tavsiyeler
- Kalış sürenizi mümkün olduğunca uzun tutun. Sıfırdan başlayan için iki hafta bir başlangıçtır, bir program değil. Bütçe elverdiğince uzatın.
- Ders yükünü baştan azami seçmeyin. İlk hafta beyin yorgunluğu gerçektir; tempoyu ikinci hafta artırmak daha iyi sonuç verir. Hangi seçeneklerin mevcut olduğunu danışmanlık şirketinize sorun.
- Defter tutun, telefona değil. Elle yazmak sıfır seviyede belirgin fark yaratır.
- Sözlüğe koşmayın. Her kelimeyi çevirmek, kulağın gelişmesini geciktirir.
- Yemek konusunu önceden konuşun. Mutfak ağırlıklı olarak Asya damak tadına göre kuruludur. Özel bir beslenme düzeniniz varsa — vejetaryen, şekersiz ya da helal — karşılanıp karşılanamayacağı okuldan okula değişir; okulunuza önceden sorun.
- İlk günden kayıt alın. Kendi sesinizi 1. gün ve 14. gün kaydedin. Farkı gün gün hissedemezsiniz, ama o iki kayıt yan yana konduğunda duyulur.
Neden Türkiye'den Filipinler
Sıfırdan başlayan biri için en pahalı ihtiyaç şudur: birinin, sadece sizin için, saatlerce sabırla konuşması. Kalabalık bir sınıfta bu mümkün değildir; İngiltere veya Malta'da ise özel ders saati ayrı ve pahalı bir kalemdir. Filipinler programlarında birebir ders zaten günlük yapının içindedir ve maliyet avantajı buradan doğar. Kesin ders sayıları, konaklama seçenekleri ve fiyatlandırma programa, oda tipine ve döneme göre değişir; güncel teklifi yazılı isteyin. Vize koşulları da uyruğa ve döneme göre değişebilir; seyahat öncesinde konsolosluk ve okulunuzla teyit edin.
Sıfırdan başlıyorsanız bunu kayıt görüşmesinde açıkça söyleyin — utanılacak bir şey değil, aksine doğru programın kurulabilmesi için gereken en önemli bilgidir. TALK Academy kayıtları partner danışmanlık şirketleri üzerinden yürütülür ve danışmanlık ücretsizdir. Partner danışmanlık şirketlerinin listesine buradan ulaşın.