ถ้อยคำบนกระดานไวท์บอร์ด — การพูดที่ดีขึ้นทุกวัน บทความที่สองของ เยน-จู ไป๋

ในบทความแรกที่ส่งมาเมื่อเดือนกันยายน เยน-จู ไป๋ นักเรียนไต้หวัน ยอมรับว่าตอนแรกกลัวภาษาอังกฤษของตัวเองจนแทบไม่กล้าเปิดปาก แล้วจึงเข้าใจว่าสิ่งที่ครูอยากเห็นคือความมั่นใจ ไม่ใช่ไวยากรณ์ที่สมบูรณ์แบบ

บทความแรกของเยน-จู — ครูแก้ความมั่นใจ

หนึ่งเดือนต่อมา บทความที่สองก็มาถึง สั้นกว่ามาก แต่มีคำหนึ่งที่ต่างออกไป

"ครูเป็นมืออาชีพและใจเย็นมาก ทักษะการพูดดีขึ้นทุกวัน"

จาก "กลัว" สู่ "ทุกวัน" บทความนี้ว่าด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นในระหว่างนั้น

ปริมาณโอกาสที่ได้พูด

"คลาสตัวต่อตัวแบบมืออาชีพทำให้ได้พูดภาษาอังกฤษบ่อยมาก…"

เยน-จูเรียน TALK4 Hybrid A คือ คลาสตัวต่อตัววันละ 4 คาบ และคลาสกลุ่ม 2 คาบ ในห้องเรียนตัวต่อตัวไม่มีใครตอบแทนเราได้ ครูถาม คนตอบก็มีแค่เรา วันละสี่ครั้ง กับครูสี่คน สถานการณ์นี้วนซ้ำ

สุดท้ายแล้ว การพูดจะดีขึ้นตาม จำนวนครั้งที่เราเปิดปาก อ่านหนังสือไวยากรณ์มากแค่ไหนก็ไม่ทำให้ตัวเลขนี้เพิ่ม คลาสตัวต่อตัวเยอะก็คือการรับประกันตัวเลขนี้ทุกวัน

ความใจเย็น — สิ่งที่หลงเหลือบนไวท์บอร์ดในห้องเรียน

รูปที่เยน-จูส่งมามีสามรูปเป็นไวท์บอร์ดในห้องเรียน

"Even if I'm small, I know I'm enough." "Be the best color you can be." "You are much more than good enough."

ไม่ใช่คำอธิบายไวยากรณ์ ไม่ใช่รายการคำศัพท์ เป็นประโยคภาษาอังกฤษก็จริง แต่สิ่งที่มันบอกคือ ไม่เป็นไรนะ สามรูปนี้ทำให้เห็นว่าห้องเรียนที่รอนักเรียนที่พูดติด ๆ ขัด ๆ ได้ มีบรรยากาศแบบไหน "ความใจเย็น" ที่เธอพูดถึงก็หน้าตาเป็นแบบนี้

ประโยคที่สร้างในคลาสตัวต่อตัว เอาไปใช้ต่อหน้ากลุ่ม

คลาสกลุ่มมีไม่เกิน 8 คนและเน้นการพรีเซนต์ ประโยคที่ฝึกคนเดียวในคลาสตัวต่อตัว ต้องเอาไปใช้ ต่อหน้าหลายคน ในคลาสกลุ่ม ต่อให้เป็นประโยคเดิม พอคนฟังเปลี่ยนก็ตื่นเต้นอีก การข้ามความตื่นเต้นนั้นวันละครั้ง คือเนื้อแท้ของคำว่า "ดีขึ้นทุกวัน"

ที่พักก็สบาย

"…ที่พักก็สบาย"

ประโยคสั้น ๆ แต่ไม่เบาเลยสำหรับคอร์ส 20 สัปดาห์ หอพักของ TALK มีสองอาคาร คือ Golden Tree (ห้องเดี่ยว ห้องคู่ ห้องครอบครัว) และ Main (ห้อง 3+1 และห้องสี่คน สำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น) ทั้งสองเป็นแบบคอนโดมีครัว

และวันหยุด — เทศกาลอาหารคลาร์ก

"เมื่อวานไปงาน Clark Food Festival มา ของกินเล่นท้องถิ่นและร้านรวงคึกคักเยอะมาก สนุกสุด ๆ!"

เทศกาลเดียวกันนี้ Chih-Jen นักเรียนไต้หวันอีกคนก็ไปมา และเขียนถึง เทศกาล ตลาด และเพื่อนที่กลับก่อน วันธรรมดาพูดวันละหกคาบ วันหยุดก็พูดต่อหน้าร้านค้าอีก

คำว่า "ทุกวัน"

การพูดไม่ได้เปิดออกเองในเช้าวันหนึ่ง มันเติบโตจากจำนวนครั้งที่เราเปิดปากในแต่ละวัน หนึ่งเดือนระหว่างสองบทความของเยน-จู คือช่วงเวลาที่ตัวเลขนั้นค่อย ๆ สะสม

ตอนเลือกโรงเรียน ลองถามว่า "วันหนึ่งฉันจะได้พูดเองจริง ๆ กี่นาที" ตัวเลขนี้แม่นยำกว่าคำโฆษณาใด ๆ

ถ้าอยากรู้รายละเอียด

การสมัคร วันเปิดเรียน และใบเสนอราคาของ Talk Academy ดูแลโดยเอเจนซี่พันธมิตรในแต่ละประเทศ บอกระดับของคุณตามจริง และบอกว่าคุณไปได้กี่สัปดาห์

← กลับไปหน้ารวมบทความ